Nooit meer tranen en nooit meer pijn

Vandaag is de verjaardag van mijn vader. Een feestelijke dag zou je zeggen, maar niet als je vader overleden is. Het is inmiddels ruim 18 jaar geleden dat hij ons ontvallen is en je zou denken dat je er dan wel aan gewend bent, maar het gemis is ineens sterker dan ooit te voren. Mogelijk heeft het er mee te maken dat mijn moeder ook onlangs is overleden. Niet alleen mijn moeder is gestorven, maar binnen een half jaar hebben we drie dierbaren verloren: moeder, schoonmoeder en haar moeder (oma dus).

Wat is God genadig dat Hij geeft waar wij om vragen als het is naar Zijn wil. Tijdens het stil gebed voor de dienst vroeg ik Hem of ik iets van Zijn aanwezigheid mocht ervaren. Ik wéét dat Hij dichtbij is, maar het lijkt vaak op het tegendeel. 

Het was een mooie dienst, met krachtige woorden en zulke toepasselijke liederen. Ook mochten we het avondmaal vieren. Tijdens het (open) gebed op het eind van de dienst hoor ik opeens Zijn stem die tot mij zegt ‘Ik zal je nooit begeven of verlaten’ vervolgens begin ik helemaal te trillen en kan ik mij niet stil houden. Mijn gebed klinkt hardop en de woorden rollen automatisch uit mijn mond, niet te stuiten……..

Daarna zingen we opwekking 706:

Zie hoe Jezus lijdt voor mij,
aan het kruis de dood nabij.
Die voor mij het oordeel draagt,
Hij die tot zonde wordt gemaakt.
Wat een offer - Hij voor mij!
Wie wil worden zoals Hij?
Zoveel pijn, ongerechtigheid,
is op Hem die voor mij strijdt.

Zie hoe Jezus biddend strijdt,
met de pijn, verlatenheid.
Zo alleen, verwond, roept Hij:
Mijn God, waarom verlaat U Mij?
Zie wat Jezus heeft gedaan,
in Zijn lijden heeft doorstaan.
Zoveel liefde verwondert mij,
niemand heeft zo lief als Hij.

Als de Heer Zijn leven geeft,
vlucht de dag, de aarde beeft.
Zelfs de dood verliest haar macht
als Jezus roept: Het is volbracht!
Waarlijk, Hij is Zoon van God,
die voor ons gekruisigd wordt.
Door Zijn wonden genezen wij,
in Zijn dood maakt Hij ons vrij.

Heel de schepping slaakt een zucht,
zij ontwaakt, het duister vlucht.
Jezus leeft, is opgestaan,
Hij roept ons uit de dood vandaan.
Juicht want Hij, mijn Here leeft,
Hij die overwonnen heeft.
Nooit meer tranen, en nooit meer pijn.
Nooit van God verlaten zijn.

Juicht wat Hij, mijn Here leeft,
Hij die ons de toekomst geeft.
Nooit meer tranen, en nooit meer pijn.
Nooit van God verlaten zijn.

Wat een troost en bemoediging. Alleen Hij kan ons dat geven. Samen met Hem zullen we van de fijne dingen genieten en de moeilijkheden doorstaan. Hij is onze Gids en onze Reisgezel op ons levenspad en Hij toont ons prachtige dingen, een geweldig uitzicht, fijne rustplekken als we moe zijn, beschutting als we dat nodig hebben en Hij tilt ons op als wij niet verder kunnen gaan. Zo is mijn God en Vader en Hij wil ook jouw God en Vader zijn. Durf je met Hem de reis aan?